ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΑΕΡΑΚΗΣ "Η ψυχή είναι επανάσταση...."

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΑΕΡΑΚΗΣ  "Η ψυχή είναι επανάσταση...."

stellasiteΑφιέρωμα: Στέλλα Κοντάκη

Ο Νικηφόρος Αεράκης γεννήθηκε και ζει με την οικογένεια του στα Ανώγεια Μυλοποτάμου Ρεθύμνης.

Αυτοδίδακτος, όπως όλοι οι καλλιτέχνες της εποχής του, με κινητήρια δύναμη το αστείρευτο μεράκι του και το μερακλίκι που τον χαρακτηρίζει.
Έμαθε λύρα, παίζοντας με παρέες στα όρη, έχοντας πηγαίο ταλέντο και μεγάλη αγάπη προς τη μουσική.

"Μουσικό σχολείο" για εκείνον, αποτελούσαν οι διάφορες εκδηλώσεις και τα γλέντια του χωριού, όπου όπως λέει,

"...καθόμασταν πάνω από τους καταξιωμένους λυράρηδες όπως ο Νίκος Ξυλούρης , ο Μανώλης Πασπαράκης (Στραβός) και έτσι μαθαίναμε κι εμείς. Τους παρακολουθούσαμε, όπως επίσης και τους καλούς παλιούς χορευτές και παίρναμε και από αυτούς..."

Πολλές φορές μάλιστα ο Μανώλης Πασπαράκης ή Στραβός τον καλούσε να παίξει για λίγο στη θέση του και έτσι έκανε τα πρώτα του βήματα.

Πάντα σεμνός και με σεβασμό στην παράδοση, χάραξε το δικό του δρόμο. Ένα δρόμο που συνεχίζει μέχρι σήμερα με το ίδιο αστείρευτο μεράκι.

"...Δεν επίστευα ποτέ ότι θα έμπαινα σε μεγάλα μαγαζιά και θα γινόμουνα γνωστός. Εμείς ξεκινήσαμε γιατί είχαμε τη μουσική στο αίμα μας..."

Ο Νικηφόρος Αεράκης είναι ένας από τους ελάχιστους καλλιτέχνες που αποδίδει τέλεια τους ήχους του Στραβού, απογειώνοντας τους. Ξεσηκώνει με κάθε κίνηση του δοξαριού του και με την ιδιαίτερη φωνή του. Κρατάει έντονα την Ανωγειανή παράδοση και το τοπικό ηχόχρωμα.

"Αυτός ο τόπος γεννά μουσικούς, γεννά μερακλήδες, γεννά μαντιναδολόγους.." αναφέρει.

Και οι μερακλήδες πίνουν, γλεντούν και τραγουδούν σχεδόν καθημερινά στα Ανώγεια. Για τον Νικηφόρο Αεράκη, αυτό, είναι τρόπος ζωής, έμπνευσης και δημιουργίας. Είναι κάτι που χαίρεται ο ίδιος πάνω από όλους και γι' αυτό δεν κουράζεται ποτέ.

"...Εγώ είμαι ικανοποιημένος όταν υπάρχει μεράκι και γλέντι. Η παρέα δεν έχει ωράριο. Όσο η παρέα γλεντά και έχει κέφι συνεχίζουμε. Πολλές φορές ακούω μαντινάδες κι ανατριχιάζω. Μου χτυπούνε στο μυαλό και δεν ξέρω τι παίζω. Δε με κουράζει η μουσική. Και από το μαγαζί που θα γυρίσω, έρχομαι σπίτι κι αντί να κοιμηθώ πιάνω τη λύρα..."

Αυτό είναι κάτι το οποίο οι χωριανοί του γνωρίζουν πολύ καλά. Μάλιστα ένας από αυτούς είπε κάποτε..

" ...Όταν τ' αρέσει η παρέα και κάμει έτσι το δοξάρι του, το σώμα του τρέμει..."

Έχοντας αφιερώσει τη ζωή του στη μουσική και την παράδοση, έχει χαρίσει ανεπανάληπτες μουσικές στιγμές και μέσα από τις σπουδαίες δισκογραφικές δουλειές του, αλλά κυρίως σε κάθε του εμφάνιση.

Δίνει την ψυχή του. Αυτή χαρίζει απλόχερα στο δοξάρι του και στην ερμηνεία του, γιατί όπως λέει, ο κόσμος τη ζει τη μουσική. Όταν οι μερακλήδες ακούνε μουσική γίνεται επανάσταση.

" ...Η ψυχή είναι επανάσταση..."