ΑΝΔΡΕΑΣ ΡΟΔΙΝΟΣ....έφυγε μικρός, μα ήταν μεγάλος...!!

ΑΝΔΡΕΑΣ ΡΟΔΙΝΟΣ....έφυγε μικρός, μα ήταν μεγάλος...!!

9 Φεβρουαρίου 1934...

«Ξύπνα Αντρέα Ροδινέ παίξε γλυκά τη λύρα
ν’ αναστηθούνε οι νεκροί που’ναι βαθιά στο μνήμα»

Ο Ανδρέας Ροδινός γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1912. Ο πατέρας του καταγόταν από το Ατσιπόπουλο του Ρεθύμνου και ήταν φούρναρης. Η μητέρα του Χρυσούλα Μαμαγκάκη, (αδελφή του πατέρα του γνωστού συνθέτη Νίκου Μαμαγκάκη) καταγόταν από τα Φραντζεσκιανά Μετόχια Ρεθύμνου. Τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο και το Γυμνάσιο στο Ρέθυμνο. Άρχισε να παίζει λύρα από 13 χρόνων, μαθητεύοντας κοντά στους Νικήστρατο και Πισκόπη.
Σε ηλικία 16 χρονών δημιούργησε για πρώτη φορά το δικό του συγκρότημα και συνεργάζεται με τον περίφημο ερασιτέχνη λαουτιέρη Σταύρο Ψύλλο.
Λάτρευε με πάθος τη λύρα και έπαιζε σε πανηγύρια και άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις, χωρίς ποτέ του να πάρει χρήματα.
Σε ηλικία 18 χρονών ήταν πλέον ένας τέλειος και εκπληκτικός Λυράρης. Το καλοκαίρι του 1928 ήρθε από την Αμερική ο ξακουστός λυράρης της εποχής εκείνης Χαρίλαος Πιπεράκης, με σκοπό να ακούσει το Ροδινό, ο οποίος αποθεώθηκε από το Ρεθυμνιώτικο κοινό κατά την πρώτη του δημόσια εμφάνιση, μαζί με τον Πιπεράκη, στην προκυμαία του Ρεθύμνου. Αμέσως μετά, αφού αρνήθηκε την πρόταση του Ππεράκη να δουλέψει στην Αμερική, εντελώς ελεύθερος πια, γιατί είχε τελειώσει το γυμνάσιο, ασχολήθηκε με πάθος με την Κρητική μουσική, παίρνοντας σαν τακτικό συνεργάτη του τον λαουτιέρη με τη χρυσή φωνή Γιάννη Μπερνιδάκη (Μπαξεβάνη).
Σε ηλικία 21 χρονών (1933) ενώ κατατάχτηκε στο στρατό, μια πλευρίτιδα τον καθήλωσε για 6 μήνες στο νοσοκομείο. Στη διάρκεια μιας μικρής καλυτέρευσης που παρουσίασε, ύστερα από επιμονή των φίλων του, Λευτέρη Γαγάνη και Γιάννη Μπαξεβάνη, πείστηκε και ηχογράφησε δύο δίσκους με τη συνοδεία στο λαούτο τον Γιάννη Μπερνιδάκη (Μπαξεβάνη). Τα (οργανικά) αυτά τραγούδια, από δίσκους 78 στροφών, που διασώθηκαν μέχρι τις μέρες μας, χάρη στο ενδιαφέρον του αδελφού του Μπαξεβάνη και που περιλαμβάνονται στο άλμπουμ αυτό είναι: ο «Ρεθυμνιώτικος συρτός», o «Αποκορωνιώτικος Συρτός», ο «Κισσαμνιώτικος Συρτός», και τα «Ρεθεμνιώτικα πεντοζάλια». Τραγούδια που έχουν μείνει ορόσημο στην Κρητική μουσική.
Στη συνέχεια ο Ανδρέας Ροδινός αποσύρθηκε για ένα διάστημα –λόγω υγείας- στο Οροπέδιο Νίππους και δέκα μέρες μετά την επιστροφή του στο Ρέθυμνο, πέθανε 9 Φεβρουαρίου του 1934, μόλις 22 χρόνων, έχοντας τις τελευταίες του στιγμές αγκαλιά του, τη θήκη με τις δυο λύρες του.
Το πόσο αγαπητός ήταν ο Ανδρέας Ροδινός στους Ρεθυμνιώτες, αλλά και σ’ολόκληρη την Κρήτη, φαίνεται από το γεγονός ότι τη μέρα της κηδείας του, έκλεισαν όλοι τα μαγαζιά τους και ακολούθησαν την νεκρώσιμη πομπή.
Ο θάνατός του άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό στο χώρο της Κρητικής μουσικής, της οποίας υπήρξε μεγάλος εκτελεστής, δ ημιουργός και πρωτομάστορας της Σχολής Ροδινού που την ακολούθησαν μ’ ευλάβεια και σεβασμό οι νέωτεροι Κρητικοί καλλιτέχνες.
Ο Ροδινός έφυγε... Ο μύθος του όμως έμεινε για πάντα και θ’ακούγεται μέχρι να στέκει η Κρήτη!

Πηγή: Στέλιος Αεράκης (Από την κασετίνα "Οι Πρωτομάστορες" - Κρητικό Μουσικό Εργαστήρι)