ΓΙΑΝΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ " Το χέρι το δικό της με έφερε πίσω...."

ΓΙΑΝΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ " Το χέρι το δικό της με έφερε πίσω...."

stellasiteΣυνέντευξη: Στέλλα Κοντάκη [13.2.2017]

Καλωσορίζω τον Γιάννη Θεοδωράκη στο www.kriti-mou.gr και τον ευχαριστώ για την παραχώρηση αυτής της διαδικτυακής συνέντευξης, η οποία είναι η πρώτη που κάνω με αυτόν τον τρόπο. Προτιμώ να βλέπω τους ανθρώπους στα μάτια, να παρακολουθώ κάθε τους κίνηση, να καταγράφω κάθε τους αντίδραση και συναίσθημα που πηγάζει από μέσα τους...
Με αυτόν τον τρόπο καταφέρνω σ’ ένα μεγάλο βαθμό να ψυχολογώ σωστά και να παρουσιάζω στον κόσμο τους ανθρώπους που επιλέγω, όχι μόνο μέσα από την επαγγελματική τους ιδιότητα, αλλά και ως προσωπικότητες. Πάνω από όλα μετράει η ανθρώπινη πλευρά του καθένα μας κα για μένα είναι σημαντικό να παρουσιάζεται.
Στην περίπτωση του Γιάννη, κάτι τέτοιο δεν ήταν εφικτό να γίνει, εφόσον από το καλοκαίρι του 2016 ήταν προγραμματισμένη, αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερα, λόγω αυξημένων υποχρεώσεων. Γνωρίζοντας τον όμως προσωπικά, τόσο όσο είναι αρκετό για να εκφέρω άποψη, έχω να πω ότι είναι ένας άνθρωπος γεμάτος ευαισθησίες και πολύ χιούμορ. Ένας άνθρωπος με πολύ καλό χαρακτήρα, πολύ αγαπητός στον κόσμο, δοτικός σε σημείο που δεν μπορεί πάντα να εκτιμηθεί όσο θα ‘πρεπε και καλόκαρδος σαν μικρό παιδί. Έχει στο ενεργητικό του πολλές επιτυχίες και δισκογραφικές συμμετοχές, 5 από τις οποίες έγιναν χρυσές και μία πλατινένια, ενώ έχει εκδώσει μέχρι στιγμής 3 βιβλία που ο κόσμος αγκάλιασε με πολύ αγάπη. Επίσης, είναι μουσικός παραγωγός στον ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ 87,9 FM τα τελευταία χρόνια, με εξαιρετικά επιτυχημένες εκπομπές και ένα μεγάλο κοινό, να τον ακολουθεί σε κάθε του βήμα. Και συνεχίζει.... με το ίδιο μεράκι και πάθος που τον διακρίνει, με γεμάτες τις αποσκευές του χαρές και αγάπη που καθημερινά εισπράττει, αλλά κι ένα μεγάλο παράπονο...
Αυτό θα προσπαθήσω να του βγάλω στη συνέντευξη αυτή. Αυτό που έχει μέσα του και τον έχει πονέσει πολύ, αλλά δεν ήταν ικανό να τον αφοπλίσει..
Με όπλο την έμπνευση, τη μαχητικότητα και την αγάπη του, συνεχίζει, γιατί δεν είναι μόνος. Έχει στο πλευρό του την πανέμορφη Μαρίνα, τη σύζυγό του και όλους όσους τον στηρίζουν έμπρακτα χρόνια τώρα. Τον απλό κόσμο, τον αποδέκτη του έργου του...

- Καλώς ήρθες λοιπόν Γιάννη!!
Αν σου έλεγα να μας συστήσεις τον εαυτό σου, με τρία μόνο επίθετα, ποια θα επέλεγες και γιατί?

Ευαίσθητος γιατί πονάω κι αγαπώ πολύ στην ζωή μου...

Παραπονιάρης γιατί έδωσα πολλά κ ήθελα πίσω να πάρω τον σεβασμό που μου αναλογούσε ...

Αυθόρμητος γιατί ποτέ δεν σκέφτομαι την απάντηση μου..τα λέω χωρίς να φιλτράρω τα λόγια μου...

- Θέλω να μου δώσεις τον δικό σου ορισμό για την έννοια «μαντιναδολόγος» και «στιχουργός» αντίστοιχα και να κατατάξεις τον εαυτό σου σε όποια από τις δυο κατηγορίες θεωρείς ότι ανήκεις.

Μαντιναδολογος είναι ο λόγος της μαντινάδας,ο άνθρωπος που μπορεί να μιλάει συνεχώς με μαντινάδες. Στα 36 μου χρόνια γνώρισα μόνο δυο τέτοιους ανθρώπους, που πλέον δεν υπάρχουν στην ζωή. Μαντινάδα για μένα είναι η ψυχή του κάθε ανθρώπου σε δεκαπέντε συλλαβές. Κατατάσσω χρόνια τώρα τον εαυτό μου στους στιχουργούς και μου αρεσει να με αποκαλούν μαντιναδογράφο...δεν μπορώ να μιλάω με μαντινάδες εγώ γράφω μαντινάδες...

- Πες μου την πηγή της έμπνευσής σου?

Η πηγή έμπνευσης μου είναι η ζωή μου. Η καθημερινότητα μου, ο άνθρωπος μου και ότι έχει περάσει και έχει ακουμπήσει στην ψυχή μου.

- Ποιο είναι το κριτήριο με το οποίο επιλέγεις του συνεργάτες σου? Δίνεις όπου σου ζητηθεί, ή επιλέγεις εσύ πού θα δώσεις στίχους να μελοποιηθούν?

Επιλογή δεν έκανα ποτέ σε συνεργασίες, εν αντίθεση πρόσεχα πάντα να δίνω καλό στίχο. Σεβάστηκα την κάθε επιθυμία να δώσω την ψυχή μου να γίνει τραγούδι. Είναι τιμή να σε τραγουδάει κάποιος, είτε είναι σεβαστό όνομα στην Κρήτη, είτε είναι λιγότερο παραδοσιακός αν θες, ή χαμηλότερης αξίας. Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικό του κοινό. Έτσι λοιπόν δεν επέλεξα ποτέ, ποτέ όμως δεν μετάνιωσα και για τον στίχο μου ανεξάρτητως αποτελέσματος....

- Οι καλλιτέχνες με τους οποίους έχεις συνεργαστεί σε εκφράζουν πάντα ή όχι? Είναι σημαντική για σένα η ποιότητα ή η εμπορικότητα του εκάστοτε καλλιτέχνη που θα συνεργαστείς?

Με εκφράζει πάντα ο στίχος μου και αυτό μου φτάνει προσωπικά, να με εκφράζει το κάθε μου τραγούδι όποιος και να το πει. Προτιμώ αν θες τα καταξιωμένα ονόματα, γιατί από αυτά παίρνεις κύρος στην δουλειά σου, όμως αγαπώ τους νέους μη αναγνωρίσιμους που έκανα μαζί τους μεγάλες επιτυχίες στα εκάστοτε κοινά. Το εμπορικό με το ποιοτικό τώρα; Δεν με εμπόδισε κανείς και ποτέ να γράψω ποιοτικοεμπορικά τραγούδια.... στα αυτιά τα δικά μου, το όμορφο είναι και πάντα εμπορικό. Όμορφο να είναι μόνο!

- Με ποιο τρόπο, βάσει της εμπειρίας σου, γίνονται οι συνεργασίες σήμερα? Βάσει της αξίας κάποιου ή βάσει της θέσης του? Και εννοώ αν και κατά πόσο μετράνε οι γνωριμίες και οι δημόσιες σχέσεις, περισσότερο από κάθε τι άλλο σε μια συνεργασία?

Οι συνεργασίες σήμερα θα ήθελα να γίνονται βάσει της αξίας μας, δυστυχώς όμως συνεργασίες σήμερα γίνονται και βάσει του συμφέροντος..τι εννοώ; Είμαι πελάτης σου και πληρώνω στα μαγαζιά που είσαι, φέρνω κόσμο; Βγάζεις την υποχρέωση σου τραγουδώντας με. Είμαι στο ραδιόφωνο; Ας τον τραγουδήσω να με βάζει στην εκπομπή του..και μιλάω μόνο για άντρα στιχουργό. Η ηθική μου δεν μου επιτρέπει να απαντήσω για το αντίθετο φύλο. Μετράει επίσης πολύ, να 'χεις καταφέρει να κάνεις τουλάχιστον μια επιτυχία. Υπάρχουν όμως και θα υπάρχουν πάντα οι φωτεινές εξαιρέσεις που εκτιμούν και αναγνωρίζουν αξίες, που δεν αποσκοπούν σε κάποιο συμφέρον ,που δεν τους νοιάζει αν σε ρίξουν στο κρεββάτι τους, που δεν τους ενδιαφέρει η ομορφιά, ούτε αν είσαι στο ραδιόφωνο, ούτε αν τους φέρνεις κόσμο στα γλέντια, λίγες βέβαια εξαιρέσεις. Μα υπάρχουν και προσωπικά τους αγαπώ πολύ!

- Πού κατατάσσεις τον εαυτό σου, στους εμπορικούς ή ποιοτικούς – διαχρονικούς στιχουργούς και γιατί? Και τι είναι αυτό που κατά την άποψή σου, κάνει έναν καλλιτέχνη, να επιλέξει να σε τραγουδήσει? Ποιο είναι το δυνατό σου σημείο?

Δεν με κατατάσσω πουθενά, γράφω την ψυχή μου κι αν όποιος γράφει αληθινά μπορεί να χωριστεί σε εμπορικό ή ποιοτικό, τότε ας με βάλει ο κόσμος όπου θέλει εκείνος. Δεν έχει σημασία να πω εγώ τι είμαι, αλλά ο κόσμος, ο αναγνώστης μου, ο ακροατής μου. Ρώτησε λοιπόν τον κόσμο, εκείνος ξέρει.... Γιατί να με επιλέξει κάποιος τώρα; Σίγουρα γιατί θα του αρέσω κι αν παίζουν ρόλο οι δισκογραφίες μου; Τότε έχουν ένα πολύ καλό λόγο να με επιλέξουν από την στιγμή που με τραγούδησαν σημαντικά ονόματα της Κρήτης και του νησιωτικού ρεπερτορίου. Δυνατό σημείο μου είναι ότι γράφω την καθημερινότητα του κόσμου, στίχους, μαντινάδες, τραγούδια, που όλοι τα έχουν ζησει λίγο πολύ.

- Αν κάνεις μια μικρή αναδρομή στην μέχρι τώρα πορεία σου, σε ποιο σημείο θα στεκόσουν με νοσταλγία και σε ποιο με πόνο? Τι θετικό και τι αρνητικό εισέπραξες μέχρι σήμερα?

Αναδρομή στην μέχρι τώρα πορεία μου; Ποια πορεία; Εγώ ταξιδεύω όλα αυτά τα χρόνια. Δεν κρατάω πρακτικά, δεν έχω τεφτέρια.. ταξιδεύω με τους στίχους μου και τα τραγούδια μου και είναι τόσα πολλά αυτά τα ταξίδια που δεν μπορώ να ξεχωρίσω στιγμές, γιατί όλο αυτό το ταξίδι είναι υπέροχο. Εισέπραξα τόση αγάπη από τον απλό κόσμο, που δεν την αλλάζω με τίποτα. Αγαπήθηκα πολύ, μα παρά πολύ από τον κόσμο και το παράπονο μου είναι μόνο ως προς αυτούς που υπηρετούν την μαντινάδα, είτε μέρος μουσικών, είτε μέρος μαντιναδολογων, που στην ζήλια πάνω μίλησαν άσχημα για το όνομα μου. Τους αγαπώ όμως όλους.. Ένα ταξίδι δεν είναι μόνο ήρεμο έχει και λίγο φουρτούνα...

- Πώς σκέφτεσαι να συνεχίσεις βάσει των όσων μέχρι τώρα έζησες επαγγελματικά? Θα ακολουθήσεις τον ίδιο δρόμο, με τα θετικά ή τα αρνητικά του, ή θα επιλέξεις άλλο μονοπάτι, πιο εύκολο και λιγότερο επίπονο ίσως?

Εύκολος ο δρόμος της μαντινάδας; Όχι!! Δεν υπάρχουν εύκολα μονοπάτια στην Κρήτη και δεν μου αρέσει να λυποτακτώ ποτέ. Θα συνεχίσω λέγοντας περισσότερα όχι.. σε κάποιες πιθανές μελλοντικές προτάσεις, για καθαρά συναισθηματικούς λόγους... Δεν γράφω για να γίνω φίρμα, δεν γράφω για να ζω από αυτό που κάνω, ζω για να γράφω, τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο...

- Μετανιώνεις για ό,τι έδωσες, εκεί που δεν εκτιμήθηκε και ίσως δεν άξιζε?

Αν μετάνιωσα σε ότι έδωσα; Δεν μετάνιωσα.. κι ας αγόρασα τα cd μετά την κυκλοφορία τους. Δεν μπορώ να πω όμως ότι δεν μετάνιωσαν ορισμένες κακές συμπεριφορές τους που είχαν μερικοί, μετά την συνεργασία μας...εγώ όμως ποτέ.

- Συγχωρείς? Δίνεις δεύτερη ευκαιρία, ή είσαι από αυτούς που πρεσβεύουν την άποψη, ότι όποιος δεν εκτιμήσει την πρώτη, δεν αξίζει δεύτερη?

Συγχωρώ, γιατί πρώτος απ’ όλους εγώ κάνω λάθη και όχι μια φορά, αλλά πολλές, οπότε συγχωρώ για να κάνουν το ίδιο και σε μένα..

- Πόσο αυστηρός κριτής του εαυτού σου είσαι? Και πώς λειτουργείς όταν συλλάβεις τον εαυτό σου να έχει κάνει κάτι λάθος?

Είμαι αυστηρός πολύ, σε σημείο που τα βάζω με τον εαυτό μου αρκετές φορές την ημέρα. Η αντίδραση μου είναι πιστεύω όπως όλου του κόσμου, προσπάθω να διορθωθώ ο αδιόρθωτος.

- Τα βιβλία που έχεις εκδώσει μέχρι σήμερα, είχαν απόλυτη επιτυχία και αποδοχή από τον κόσμο, κάτι που σαφώς θα σε κάνει υπερήφανο. Εσύ τι νιώθεις κάθε φορά που κρατάς ένα από αυτά στα χέρια σου?

Τα βιβλία μου αγαπήθηκαν πολύ, απίστευτα πολύ μπορώ να πω και μόνο αγάπη νιώθω και περηφάνια για κάθε βιβλίο μου. Δεν τα ακουμπάω συχνά πλέον η αλήθεια είναι, δεν μου αρεσει να νοσταλγώ το παρελθόν.. προσπαθώ να γράψω κάτι νεο και να πάω μπροστά. Σημαντικό όταν τα κοιτάζω ή όταν μου μιλάνε γι’ αυτά, είναι που δεν ντρέπομαι για ότι έγραψα.

- Πόσο δύσκολο ή όχι, είναι στις μέρες μας να εκδοθεί ένα βιβλίο? Γνωρίζω εκ των έσω, τι διαδικασία απαιτείται και πόσα έξοδα, για να φτάσει στον τελικό του προορισμό, στα χέρια του κόσμου.. Αυτό αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για πολλούς αξιόλογους στιχουργούς να εκδώσουν τα γραπτά τους, αλλά και των εκδοτικών εταιρειών ν’ αναλάβουν τέτοια ευθύνη και μάλιστα στην εποχή της κρίσης που βιώνουμε?

Εγώ έχω γράψει τρία βιβλία και ομολογώ ότι το σκέφτομαι πολύ σοβαρά, αν θα γράψω άλλο. Θέλει χρήμα πολύ, θέλει τρέξιμο, θέλει γνωριμίες για να παρουσιαστεί όπως πρέπει. Μα πάνω απ’ όλα θέλει πίστη σε αυτό, αν δεν το πιστεύεις μην γράψεις ποτέ,αν εσυ δεν πιστεύεις στην δύναμη σου δεν θα σε αγοράσει κανείς.. Το να εκδίδεσαι σήμερα είναι και όμορφο αλλά και τολμηρό...

- Αφού αναφέρθηκες στο οικονομικό, μου γεννάται η απορία, γιατί? Έχεις κάνει αυτοεκδόσεις στα προηγούμενα βιβλία σου? Δε σε στήριξε κάποια εκδοτική?

Εκδοτική με στήριξε στο τελευταίο μου βιβλίο στον «άγγελο μου», η εκδοτική εταιρεία «Μύστης» του Αντώνη Τσινταρη. Το δεύτερο μου βιβλίο κυκλοφόρησε από την εφημερίδα «Αντίλαλος», που οι άνθρωποι με βοήθησαν να έρθει το βιβλίο στα χέρια μου, του οποίου τα έξοδα όλα τα πλήρωσα εγώ και στο πρώτο μου βιβλίο, το «Για σένα», κυκλοφόρησε απο εμένα, στο οποίο έγινε και παραχάραξη του στην συνέχεια από καπηταλευτές της ψυχής μου. Αυτό είναι και το στενάχωρο κομμάτι στην μέχρι τώρα συγγραφική μου πορεία...

- Δεν είχες τα δικαιώματα σου κατοχυρωμενα?

Στο πρώτο βιβλίο μου όχι, δεν ήξερα πώς γίνεται αυτό, ήμουν νέος στον χώρο και την πάτησα δυστυχώς.. Έμαθα όμως στην συνέχεια και το έκανα σωστά.

- Πότε και υπό ποιες συνθήκες, αναλαμβάνει μια εκδοτική την ολοκληρωμένη έκδοση και την κάλυψη των εξόδων ενός βιβλίου? Στις περιπτώσεις ίσως που ο συγγραφέας, είναι ήδη αναγνωρισμένος ? Ή όταν υπάρχει η ανάλογη συμφωνία, βάσει της οποίας συνήθως ο συγγραφέας θα είναι αυτός που θα πάρει το μικρότερο ποσοστό από τις πωλήσεις και αφού γίνει απόσβεση των εξόδων της εκδοτικής?

Μόνο τότε και αν σε συμφέρει με ότι σου δίνουν πας.. Εμένα προσωπικά δεν με καλύπτει αυτό. Αν δεν πληρωθώ ανάλογα της αξίας μου, - η οποία είναι βάσει των πωλήσεων μου -δεν το δίνω το βιβλίο. Προτιμώ να το βγάλω μόνος μου.

- Ζούμε στην εποχή της τεχνολογίας, όπου όλα πια διατίθενται εκεί και όλοι μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα στον κόσμο. Αυτό έχει ως συνέπεια την ανεξέλεγκτη αντιγραφή και οικοιοποίηση των γραπτών του καθένα που τα καταθέτει δημόσια. Έχεις υπάρξει και ο ίδιος θύμα της κατάστασης αυτής. Ποιος τελικά φταίει περισσότερο? Αυτός που τα δημοσιοποιεί πριν τα κατοχυρώσει στο όνομά του, ή αυτός που βρίσκει έτοιμη δουλειά να κλέψει? Σαφώς καταδικάζω αυστηρά την κλοπή, αλλά δεν μπορώ να παραπονεθώ όταν μόνη μου δίνω έτοιμη τροφή.. Θέλω το δικό σου σχολιασμό..

Στην μαντινάδα, όπως και στην μουσική μας, υπάρχουν οι κοπηλάτες και οι καπηλάτες...Υπάρχουν όσοι ιδρώνουν να γράψουν κάτι όμορφο και εκείνοι που έρχονται και στα κλέβουν. Μακάρι να υπάρχουν πάντα για να ξεχωρίζει η δουλειά μας και η ψυχή μας...ας κλέβουν.... Να πω ότι δεν φταίω ; Φταίω που τα γράφω δημόσια , καλύτερα να φταίω όμως γι’ αυτό, παρά να φταίνε εκείνοι και να στερώ από τον κόσμο που με αγαπάει και με παρακολουθεί την σκέψη μου και την μαντινάδα.

- Σε όλους τους χώρους υπάρχουν άξιοι και ανάξιοι επαγγελματίες... Ποια κατά τη γνώμη σου στοιχεία, καθιστούν κάποιον άξιο και ποια ανάξιο και θέλω να μου πεις αν πιστεύεις, ότι ο κάθε ένας σε αυτό που κάνει κρίνεται αξιοκρατικά ή όχι? Ποια είναι τα δικά σου κριτήρια για να κατατάξεις κάποιον σε μια από τις παραπάνω κατηγορίες?

Δεν μπορώ εγώ να μιλήσω για άξιους και ανάξιους...θα δείξει ο χρόνος τι αξίζει ο κάθε ένας από εμάς Στέλλα μου....
Αξιοκρατικά δεν κρίνεται κανείς.. Επιμένω ότι όλοι κρίνονται βάσει γνωριμιών και βάσει πόσο αγαπητός είσαι στον κόσμο. Αν σε αγαπάει ο κόσμος θα κριθείς αυστηρά και θα κατακριθείς, γιατί υπάρχει η ζήλια ...

-  Άρα υτό είναι το τίμημα του να είσαι αξιόλογος και αγαπητός και πρέπει να το πληρώσεις?

Όσο πιο γνωστός είσαι, τόσο περισσότερο θα κριθείς... Στο χώρο του στίχου, όσο βγαίνεις στα κανάλια τόσο εκτίθεσαι, το ίδιο και στα ραδιόφωνα και στις συνεντεύξεις σου κι εγώ επειδή μιλάω πολύ χωρίς να φιλτράρω όπως είπα και λέω και αλήθειες κι αυτό δεν αρέσει...έγινα γνωστός, ή καλύτερα ο κόσμος με έκανε γνωστό και με κρίνουν όσοι δεν βγήκαν στον κόσμο να δώσουν τίποτα. Κρίνεις όταν έχεις κριθεί, όταν έχεις βγει από το δωμάτιο σου και σηκώθηκες από τον καναπέ σου, όταν έγραψες στίχο και τον έδωσες στον κόσμο να τον δει, όταν έκανες βιβλία και τα διάβασαν και όταν έκανες τραγούδια και δισκογραφία. Αν δεν τα 'χεις κάνει δεν είσαι και γνώστης του κομματιού αυτού, οπότε πρέπει να σεβαστείς λίγο την ψυχή του άλλου. Εμείς μάθαμε να κρίνουμε τον άλλο και να τον κατηγορούμε, επειδή δεν μπορέσαμε να κάνουμε ό,τι εκείνος έκανε. Γι’ αυτό κρίνε σωστά, μίλησε όμορφα να μην έχεις εχθρούς. Προσωπικά δέχτηκα κακή κριτική από παραδοσιακούς συλλόγους, μέχρι που άκουσα το σοφό όπως και το ονομάζω πλέον κοροϊδευτικά... « έλα να σου μάθουμε να γράφεις μαντινάδες....» (δεν πήγα βέβαια γιατί δεν ήθελα να κλέψω τα μυστικά τους).

- Δεν μπορούμε όμως να μη κάνουμε ένα σαφή διαχωρισμό μεταξύ της μαντινάδας και του στίχου. Ούτε να αμφισβητήσουμε κάποιους σπουδαίους μαντιναδολόγους.. Τι θες να πεις με αυτό? Μοιάζει σαν να ειρωνεύεσαι και ξερω πως δεν ισχύει...δεν θα ηθελα να βγει κάτι λάθος στον κόσμο και θα ήθελα να γίνεις πιο σαφής και να μου πεις τι εννοείς λέγοντας: «δεν πήγα βέβαια γιατί δεν ήθελα να κλέψω τα μυστικά τους...»

Ότι εννοούσαν και εκείνοι στο θα μου μάθουν να γράφω μαντινάδες..
Δεν ειρωνεύομαι κανέναν μαντιναδολογο. Τους αγαπώ και ίσως να έχουν θέση στη εκπομπή μου. Σχεδόν όλοι θέλησαν να κάτσουν στην καρέκλα απέναντι μου και να μιλήσουν για το έργο τους.
Ίσως είμαι ο μόνος στιχουργός που όταν βρεθώ σε παρέα λέω μαντινάδες άλλων στιχουργών και αυτό μπορούν να το πουν όσοι με ξέρουν καλά.

- Ως εκπρόσωπος των ΜΜΕ και χρόνια μουσικός παραγωγός, θέλω να μου πεις τη γνώμη σου για το επίπεδο της πλειοψηφίας των εκπομπών και του τι προβάλλεται ως κρητική μουσική?

Στα ραδιόφωνα σήμερα γίνεται ένας κακός χαμός. Δεν έχουμε μουσική παιδεία, δεν διαβάσαμε, δεν μελετήσαμε, δεν ακούσαμε το παρελθόν μας και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να το σβήνουμε μόνοι μας. Ακολουθούμε τις δισκογραφικές εταιρείες πάντα (νόμος λανθασμένος) να παρουσιάσουμε την νέα δισκογραφία, η οποία πολλές φορές είναι για γέλια και έτσι μόνοι μας ξανά λέω, σβήνουμε ένα τεράστιο λαμπρότερο παρελθόν που είχαμε. Όλα γίνονται σήμερα, μπορούν να συνυπάρξουν τα παλιά και τα νέα μαζί, να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλαιότεροι.

- Υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι χρηματίζονται για να προβάλλουν κάποιους καλλιτέχνες, με αποτέλεσμα και να επηρρεάζουν την κοινή γνώμη, αλλά και να αδικούνται κάποιοι άλλοι καλλιτέχνες, που ενώ αξίζουν, αρνούνται πεισματικά να μπουν σε αυτήν τη διαδικασία(να πληρώσουν) και καλά κάνουν. Πώς μπορεί, αν μπορεί...να σταματήσει αυτό? Πιστεύεις ότι τελικά ο χρόνος τα ξεκαθαρίζει όλα και μένει το καλό ή με την πλύση εγκεφάλου που γίνεται στον κόσμο, τον πείθουν τελικά?

Το ακούω αρκετά χρόνια....κάποιος να πληρώνει να ακουστεί και; Τι κατάφερε; Θα μου αρέσει; Εγώ ποτέ δεν πληρώθηκα από καλλιτέχνη και οποίος πει το αντίθετο, να το πει δημόσια, τον προκαλώ. Μια φορά μου έδωσε ένα συγγενικό μου πρόσωπο φακελάκι και αποσκοπούσε στο να παίζω το cd του. Όταν είδα τι έχει ο φάκελος, το γύρισα πίσω και έσπασα και το cd του. ‘Oσα και να πληρώσεις φτάνει μια φορά στον κόσμο να ξεχωρίσει το όμορφο και το ωραίο! Δεν θα σταματήσει πιστεύω αυτό, όσο δεν υπάρχει ήθος και σεβασμός αυτά δεν θα λείψουν ποτέ..

- Αν ήσουν ιδιοκτήτης ενός εκ των ραδοφωνικών σταθμών, ποια θα ήταν η πρώτη σου προτεραιότητα και γιατί?

Προτεραιότητά μου θα ήταν να ζει ο σταθμός, δηλαδή να ‘χει τα απαραίτητα έσοδά του. Στην συνέχεια θα ήθελα ανθρώπους μέσα και πίσω στο μικρόφωνο, να αγαπούν, να σέβονται και να θέλουν να μεταδώσουν την όμορφη μουσική μας. Χωρίς να παινεύω κάποιους της αρεσκείας μου και χωρίς να μειώνω κάποιους άλλους.. ο κάθε ένας να είχε τον χρόνο του!

- Βάζοντας τον εαυτό σου στη θέση του ακροατή, θέλω να μου πεις για ποιο λόγο θα επέλεγες ν’ ακούσεις την εκπομπή του Γιάννη Θεοδωράκη και αντίστοιχα για ποιο λόγο θα επέλεγες ν’ αγοράσεις κάποιο από τα βιβλία του..

Θα με άκουγα γιατί, δεν κόβω τα τραγούδια στη μέση μιλώντας πάνω σε αυτά, γιατί έχω μια γκάμα τραγουδιστών, μουσικών που αγαπώ και αυτούς προβάλλω, που δεν προσβάλλουν την ακουστική μου. Θα με άκουγα, γιατί δεν βγάζω τηλεφωνικές γραμμές να μου τρώνε τον χρόνο άσκοπα για την δημόσια προβολή τους, θα με άκουγα γιατί πιστεύω ότι ξέρω και έχω τον τρόπο να προβάλλω μια μαντινάδα, θα με άκουγα επίσης γιατί έχω καλεσμένους ανθρώπους που σεβάστηκαν την μουσική μας.  Θα αγόραζα ένα από τα βιβλία μου από περιέργεια να δω τι γράφει αυτός ο τύπος, θα έπαιρνα ρίσκο κι αν άξιζε, θα αγόραζα κι άλλο βιβλίο, αλλιώς θα με πετούσα στο τζάκι και θα έκαιγα τα λεφτά μου.. Χαχαχα !

- Αν ήσουν εκδότης, με ποια κριτήρια θα επέλεγες τον συγγραφέα που θα συνεργαζόσουν?

Δεν θα ήθελα να είμαι Εκδοτης. Είναι μια δύσκολη δουλειά, με την οποία δεν θα ήθελα να ασχοληθώ. Δεν μπορώ επειδή γράφω να κρίνω την ψυχή των ανθρώπων.. δεν θα ήθελα να αδικήσω κανέναν.

- Αν ήσουν πολιτικός, ποιος θα ήταν ο πρώτος νόμος που θα θέσπιζες?

Αν ήμουν πολιτικός, θα θέσπιζα έναν νόμο να κατοχυρώνεται η πνευματική ιδιοκτησία, να μην ανεβαίνει τραγούδι στο Ίντερνετ αν δεν έχει κλείσει έναν χρόνο πωλήσεων το cd. Υπάρχει μια κατάχρηση πνευματική και αυτό θα έπρεπε να σταματήσει κάποια στιγμή...

- Και αν ήσουν Θεός, ποιο θα ήταν το πρώτο πράγμα που θ’ άλλαζες στον κόσμο?

Αν ήμουν Θεός; Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα, θα ήθελα να τον κάνω να νιώθει λίγο περισσότερο, θα του έδινα συναισθήματα περισσότερα...

- Θέλω, όσο δύσκολο κι αν είναι να επιλέξεις μόνο μια μαντινάδα σου, που το γεγονός που σε έκανε να την γράψεις σε στιγμάτησε... Δε θα ρωτήσω γιατί, αλλά θα ήθελα να την μοιραστείς μαζί μας..

«Είδα ανθρώπους εδικούς.. να ‘ναι για μένα ξένοι....
και ξένους.. σαν να ήμασταν Μιας μάνας γεννημένοι....»

- Έχεις έναν υπέροχο άνθρωπο δίπλα σου, την Μαρίνα Στιβακτάκη, την οποία έχω γνωρίσει και θεωρώ ότι είναι πολύ ξεχωριστή.. Τι σημαίνει αυτή η γυναίκα για σένα και πόσο σημαντική είναι η οικογένεια, έστω κι αν ακόμα και αυτό έχει «απαγορευτεί» πλέον στους νέους ανθρώπους λόγω συνθηκών?

Η Μαρίνα στην ζωή μου είναι ο άνθρωπος που με γύρισε στην ζωή, στην φυσιολογική ζωή ενός άντρα. Εγώ έπινα πολύ, κάπνιζα πολύ, έτρωγα πολύ, κάθε μέρα πέθαινα όλο και περισσότερο... Το χέρι το δικό της με έφερερε πίσω... Το να πω ότι την αγαπώ δημόσια δεν θε με κάνει καλύτερο σύζυγο, ξέρει ότι είναι το σημαντικότερο μου κομμάτι και ένα ευχαριστώ για όλα αυτά τα χρόνια που με στηρίζει είναι μικρό. Η οικογένεια είναι ο προορισμός μας και εκεί θα πάμε μαζί στα εύκολα, μαζί στα δύσκολα, μαζί στο ποτό, μαζί στην νύχτα, μαζί, μαζί, μαζί.....δεν έχει γυρισμό αυτό το μαζί.....

- Θα ήθελα κλείνοντας, να στείλεις μέσα από την ιστοσελίδα μας, ένα μήνυμα προς τον κόσμο που θα διαβάσει τη συνέντευξη αυτή, μια ευχή ίσως, ή να τους αφιερώσεις μια μαντινάδα...

Το μόνο που θέλω να πω και να ευχηθώ είναι υγεία και αγάπη, να ζουν και να λένε ότι νιώθουν!!!

Κλείνοντας..

« Πολλές φορές μες στην ζωή.. φτάνουν τα πάνω κάτω....
γι’ αυτό όταν είσαι στα ψηλά.. να ‘χεις στο νου τον πάτο....»

Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας και τον χώρο σας!!
Είναι τιμή μας που υπάρχετε και μας προβάλετε!!!

 

Μετά από αυτή τη συνέντευξη, η οποία πήγε και ήρθε (ιντερνετικά) πολλές φορές στην Κρήτη, για να απαντηθούν και τα επιπλέον ερωτήματα που μου δημιουργήθηκαν, αισθάνομαι να εκτιμώ ακόμα περισσότερο αυτόν τον άνθρωπο. Μέσα σε λίγα λεπτά, είχα πίσω τις απαντήσεις στις ερωτήσεις μου, γεγονός το οποίο μαρτυρά, ότι όντως δεν φιλτράρει τις σκέψεις και τα λόγια του. Τόλμησε να αναφερθεί σε γογονότα.. που δύσκολα κανείς αποκαλύπτει δημόσια, άφησε την ψυχή του, όπως εξάλλου συνηθίζει, να βγει και να μιλήσει ελεύθερα.. Εξέφρασε το παράπονο του, σαν να μιλούσε πρόσωπο με πρόσωπο με όσους του το δημιούργησαν, αλλά προχωράει μπροστά με τη δύναμη που του δίνει η μεγάλη αγάπη του κόσμου, της Μαρίνας και των δικών του ανθρώπων.
Μπορεί πολλοί να λένε πολλά για τον Γιάννη, όσο αφορά την ιδιότητα του ως στιχουργός και το αν ότι γράφει είναι ή δεν είναι μαντινάδα, με τον όρο που ευρύτερα της δίνεται... Μπορεί να κρίνεται ιδιαίτερα αυστηρά από κάποιους άλλους, αλλά δεν κρύβεται πίσω από τις λέξεις, για να το αποφύγει. Ίσως μετά τα όσα κατέθεσε στη συνέντευξη αυτή, ν’ ακουστούν ακόμα περισσότερα, αλλά αδιαμφισβήτητα κέρδισε ακόμα μεγαλύτερη αγάπη με την ειλικρίνειά του και την τόλμη του, θα έλεγα.

Γιατί ο κόσμος, ξέρει να ξεχωρίζει, ξέρει να αγκαλιάζει με αγάπη όσους το αξίζουν...κι αν σε κάποιες των περιπτώσεων ξεγελαστεί, δεν αργεί να τοποθετήσει τον καθένα στη θέση που του αξίζει.

Ο κόσμος και ο χρόνος..είναι οι τελικοί κριτές όλων μας...