ΝΙΚΟΣ ΓΩΝΙΑΝΑΚΗΣ «...Θέλω να φυτέψω μια βιόλα σε «ξένο» κήπο, που θα τον γεμίσει άρωμα Κρήτης....»

ΝΙΚΟΣ ΓΩΝΙΑΝΑΚΗΣ «...Θέλω να φυτέψω μια βιόλα σε «ξένο» κήπο, που θα τον γεμίσει άρωμα Κρήτης....»

stellasiteΣυνέντευξη: Στέλλα Κοντάκη [23.6.2016]

Ένα χαμόγελο που εκπέμπει αισιοδοξία..μια προσωπικότητα τόσο ισχυρή, όσο και ευαίσθητη..μια ήρεμη δύναμη..μια ζεστή καρδιά και μια παιδικότητα..συνθέτουν την εικόνα του ανθρώπου που συνάντησα στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 20 Αυγούστου 2016 και είχαμε αυτή την πολύ όμορφη συζήτηση. Ο Νίκος Γωνιανάκης, δεν έπαψε λεπτό να χαμογελά, κατά τη διάρκεια αυτής της της συνέντευξης!!Ένα χαμόγελο που τον χαρακτηρίζει και που ευχή του είναι να το βλέπει στο πρόσωπο τόσο των δικών του αγαπημένων ανθρώπων, όσο και στον κόσμο που τον τιμά σε κάθε εμφάνισή του...
Ας τον υποδεχτούμε λοιπόν...

- Καλώς ήρθατε κ. Γωνιανάκη
στην ιστoσελίδα μας www.kriti-mou.gr και θέλω να σας ευχαριστήσω πολύ, για την παραχώρηση αυτής της συνέντευξης..

- Ευχαριστώ πολύ κι εγώ Στέλλα για την φιλοξενία σου σε αυτήν την ιστοσελίδα, που απ’ όσο έχω παρακολουθήσει, γίνεται μια αξιόλογη προσπάθεια ανάδειξης της μουσικής και του τόπου μας.

- Ξεκινώντας, θα ήθελα δυο λόγια για την πορεία σας και θα ήθελα να μας πείτε πόσα χρόνια πριν ήταν η αφετηρία της και με ποιο ερέθισμα?

- Ξεκίνησα σε ηλικία 16 ετών..Στα 17 μου και πριν ακόμα καταταχτώ στο στρατό, έπαιζα σε γλέντια και διάφορες εκδηλώσεις. Είμαι πολλά χρόνια στο πάλκο και έχω διασκεδάσει και θα διασκεδάσω πολύ κόσμο ακόμα!! Και θέλω μέσω της ιστοσελίδας σου, να ευχαριστήσω όλο τον κόσμο που καθ’ όλη την διάρκεια της πορείας μου με στήριζε και με στηρίζει. Προσπαθώ μέσα από πολύ δουλειά και ενασχόληση με τη μουσική μου, ν’ ανταποδώσω την αγάπη αυτή, που έλαβα και λαμβάνω, δημιουργώντας νέα τραγούδια, πάντα με αγάπη και πολύ μεράκι.
Το ερέθισμα για να ξεκινήσω ήταν απλά και μόνο η αγάπη μου για τη μουσική και τίποτα άλλο.

- Πώς βλέπετε τη σημερινή κατάσταση στη μουσική μας?

- Αυτό που έχω να πω και έχω ξαναπεί, είναι ότι όποιος θέλει και έχει το ταλέντο ν’ ασχοληθεί με το λειτούργημα αυτό ( όχι επάγγελμα για μένα), θα πρέπει να δουλέψει σκληρά. Να ανακαλύπτουν τη μουσική, να μελετούν πάνω σ’ αυτή και να παράγουν έργο. Να έχουν νέες, δικές τους προτάσεις και όχι να στηρίζονται στην δοκιμασμένη και πολύ πετυχημένη πεπατημένη οδό των παλιών..να δημιουργήσουν κάτι δικό τους, να χτίσουν με κόπο τη δική τους, ξεχωριστή πορεία, ώστε να αποκτήσουν τη δική τους μουσική ταυτότητα. Έχουμε πολύ δυνατή και ταλαντούχα νέα γενιά μουσικών, στην οποία πιστεύω και είμαι σίγουρος ότι αν προσπαθήσουν να πάνε ένα βήμα παρακάτω χωρίς να αρκούνται στη μίμηση των παλιών, η μουσική μας όπως έχει ένα εξαίρετο παρελθόν και παρόν, θα έχει και ένα αντίστοιχο μέλλον.

- Θεωρείτε ότι το φαινόμενο της μίμησης, είναι έντονο?

- Ναι, πιστεύω πως ναι και για αυτό το λόγο συνιστώ στους νεότερους να χαράξουν τη δική τους πορεία. Καλλιτέχνης δεν είναι όποιος παίρνει μια λύρα και παίζει και τραγουδεί, αλλά αυτός που δημιουργεί κα προτείνει και με το ταλέντο του – αν έχει – αφήνει το δικό του στίγμα. Και εννοείται πάντα να πατεί πάνω στην παράδοσή μας.

- Παράδοση..μια λέξη με διάφορους ορισμούς που κατά καιρούς της έχουν δοθεί. Ποιος είναι ο δικός σας ορισμός της παράδοσης?

- Παράδοση για μένα σημαίνει σεβασμός και πίστη στα όσα παραλάβαμε, αξιοποιώντας τα και εξελίσσοντας τα, πάντα με μέτρο και χωρίς να την προσβάλλουμε. Δεν είμαι από αυτούς που πρεσβεύουν τη θεωρία ότι παράδοση σημαίνει ένα σχήμα που απαρτίζεται από μια λύρα και δυο λαούτα. Προσωπικά, έχω κι άλλα μουσικά όργανα στο δικό μου σχήμα, τα οποία εξυπηρετούν τις ανάγκες κάποιων τραγουδιών και αν ήταν αλλιώς τα πράγματα θα είχα κι άλλα.

- Τι εννοείτε με την φράση «αν ήταν αλλιώς τα πράγματα»?

- Εννοώ, ότι η δύσκολη περίοδος που διανύει η χώρα μας, με την μεγάλη οικονομική κρίση, δεν αφήνει περιθώρια επεκτάσεων, γιατί μια τέτοια κίνηση ( η προσθήκη μουσικών οργάνων σ’ ένα σχήμα) θα σήμαινε αυτόματα την απασχόληση περισσότερων ανθρώπων σε κάθε μας εμφάνιση. Οι άνθρωποι αυτοί όμως θα πρέπει να πληρωθούν. Ποιος θα τους πληρώσει? Η κατάσταση έχει δυσκολέψει πολύ, όπως ήδη γνωρίζεις Στέλλα.

- Το γνωρίζω πολύ καλά, γιατί είναι κάτι που όλοι ζούμε και μια κατάσταση που μου μεταφέρουν και οι συνάδελφοι σας σε κάθε συνέντευξη που μου παραχωρούν. Καυτηριάζετε καθόλου την κατάσταση αυτή μέσα από τα τραγούδια σας?

- Ναι.. και μάλιστα έχω πρόσφατα γράψει ένα τραγούδι με τίτλο : «Μάνα γλυκιά Ελλάδα μας» αφιερωμένο στους πατριώτες μας που αναγκάζονται να φύγουν στο εξωτερικό για να επιβιώσουν. Είναι κατά τη γνώμη μου ένα αξιόλογο τραγούδι που γράφτηκε για να περάσει τα δικά του μηνύματα. Κοινωνικά όχι πολιτικά. Η πολιτική είναι για τους πολιτικούς. Εμάς η τέχνη μας πρεσβεύει κάτι άλλο, διαφορετικό. Οι μαντινάδες που τραγουδάμε θα πρέπει να μην είναι πολιτικού περιεχομένου κατά τη γνώμη μου, ούτε όμως και χιουμοριστικές – αστείες. Δεν έχουν θέση τέτοιες μαντινάδες με το κρητικό τραγούδι.

- Είστε ένας άνθρωπος που έχετε μόνιμα ζωγραφισμένο στο πρόσωπό σας ένα χαμόγελο, ακόμα και την ώρα που τραγουδάτε και μου κάνει μεγάλη εντύπωση. Πώς το καταφέρνετε αυτό? Είναι κάτι που το νιώθετε ή είναι στα πλαίσια μιας εικόνας που θεωρείτε ότι πρέπει να έχει ο καλλιτέχνης μπροστά στο κοινό του?

- Δεν είναι προσποιητό. Έχει να κάνει με τον χαρακτήρα του κάθε ανθρώπου. Και εμένα αυτός είναι ο χαρακτήρας μου. Εγώ δε μπορώ να μη γελώ, πάντα γελώ, είμαι εύχαρος άνθρωπος! Αυτό το χάρισμα μου ‘χει δώσει ο Θεός. Συγνώμη που μιλώ για τον εαυτό μου, αλλά έτσι είμαι.. γελαστός..!!

- Μα για τον εαυτό σας σας κάλεσα να μιλήσετε..

- Όχι, για μένα θα μιλήσει ο κόσμος.. αλλά αφού με ρωτάς, θα πρέπει να σου απαντήσω.

- Μιλήστε μου λίγο εσείς για τον κόσμο.. Εντοπίζετε διαφορές στην ψυχολογία και στις αντιδράσεις τους? Ζωγραφίζεται στο πρόσωπο τους το άγχος και η ανασφάλεια που προκαλεί αυτή η κατάσταση, ή έχουν ίσως εντονότερη την ανάγκη να διασκεδάσουν, να περάσουν καλά και να τα αφήσουν όλα πίσω τους για λίγο?

- Ο κόσμος είναι πολύ προβληματισμένος και λογικό είναι, εγώ όμως προσπαθώ να τους βγάζω στην όρεξη και να φύγουν και αυτοί μ’ ένα χαμόγελο στα χείλη, μετά από κάθε γλέντι. Η κατάσταση είναι δύσκολη γενικότερα αλλά εγώ θέλω να παραμένω πάντα αισιόδοξος και πιστεύω πως θα το ξεπεράσουμε και αυτό. Οι πρόγονοι μας έζησαν πολέμους, άρα εμείς είμαστε τυχεροί που δεν τα ζήσαμε αυτά. Εκείνοι άντεξαν.. θα αντέξουμε και εμείς και όλα θα πάνε καλά!! Εγώ από τη σκοπιά μου προσπαθώ να κάνω ότι μπορώ να διασκεδάσω τον κόσμο, όπως πάντα το έκανα, αλλά τώρα ένα παραπάνω στα δύσκολα. Γιατί « ο καλός ο καπετάνιος, στη φουρτούνα φαίνεται..».

- Έχετε όμως κι εσείς εισπράξει απεριόριστη αγάπη από τον κόσμο, που αν μη τι άλλο δεν νιώθετε ότι το αξίζει να σταθείτε κι εσείς «δίπλα» του με τον τρόπο αυτόν που μπορείτε?

- Έτσι είναι.. ο κόσμος όλα αυτά τα χρόνια με στηρίζει με την αγάπη του και τον ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό. Κάνω και θα συνεχίσω να κάνω ότι μπορώ, γιατί αγαπώ όλο τον κόσμο και το κάνω με την καρδιά μου. Και θα σου πω και μια μαντινάδα, να την γράψεις και να την αφιερώσουμε σε όλο τον κόσμο..

«Σαν την αγάπη τίποτα στον κόσμο δεν υπάρχει...
να τη χαρίζει ο γης τα’ αλλού, χαρά μεγάλη να ‘χει...»

- Μου δίνετε την αφορμή με την μαντινάδα αυτή, να σας ρωτήσω, με ποιο τρόπο γράφετε εσείς μαντινάδες? Αυθόρμητα? Ή απλά βάσει των αναγκών της δουλειάς παράγετε κάποιες μαντινάδες? Αν και η «παραγωγή» μαντινάδων , αναιρεί κάθε αυθορμητισμό και παραπέμπει στην εμπορικότητα και μόνο...

- Γράφω αυθόρμητα, αλλά όχι σε κάθε περίπτωση. Υπάρχουν στιγμές που εκεί που κάθομαι μου βγαίνει μια καλή μαντινάδα και τη γράφω, αλλά και άλλες στιγμές πάλι, που ψάχνω να βρω κάτι λίγο πιο πρωτότυπο...ένα θέμα που δεν έχει χιλιοειπωθεί.

- Μου λέτε δηλαδή, πως ότι γράφεται δεν είναι απαραίτητα αυθόρμητο, αλλά παράγετε μαντινάδες στα πλαίσια της προσπάθειά σας να πρωτοτυπήσετε? Γιατί οι περισσότεροι μαντιναδολόγοι αρνούνται να δεχτούν ότι η μαντινάδα μπορεί να κατασκευαστεί και να είναι καλή, αν δεν είναι πηγή αυθόρμητης έμπνευσης..

- Για μένα ισχύουν και τα δυο. Δεν είναι απόλυτο τίποτα. Αν θες να καταγράψεις μια συγκεκριμένη κατάσταση, αφού επιλέξεις το θέμα γράφεις πάνω σε αυτό. Καλές είναι οι μαντινάδες της αγάπης, του πόνου, της χαράς...αλλά υπάρχουν και άλλα θέματα που μπορείς να θίξεις μ’ ένα τραγούδι, άρα «παράγεις» ουσιαστικά το περιεχόμενο του κατ’ επιλογήν, χωρίς απαραίτητα αυτό να σημαίνει αυτόματη στόχευση στην εμπορικότητα ή έλλειψη ποιότητας.

- Πρόσφατα κυκλοφόρησε η νέα δισκογραφική σας δουλειά με τίτλο: «Δε μπορείς να καταλάβεις» από τη δισκογραφική εταιρεία CRETAPHON. Αφού σας ευχηθώ καλή επιτυχία, θα ήθελα να μας την συστήσετε..

- Ναι, πολύ πρόσφατα κυκλοφόρησε η νέα μου αυτή δισκογραφική δουλειά, με μουσική και στίχους δικούς μου, εκτός από ένα τραγούδι σε στίχους του Πολογιάννη.
Θ ήθελα α ευχαριστήσω πολύ τους συνεργάτες μου, μουσικούς που συμμετείχαν στο cd αυτό και είναι οι: Γιάννης Χαραλαμπάκης –Δρίμης Μανώλης - Γιώργης Σαλούστρος (Κεχρής) - Νίκος Γκαλονάς - Μιχάλης Μαυράκης.
- Θεωρώ ότι έχει γίνει μια πολύ προσεγμένη δουλειά και πιστεύω να την αγκαλιάσει ο κόσμος με την ίδια αγάπη που έχει αγκαλιάσει και κάθε προηγούμενη μέχρι τώρα.

- Πόσο εύκολο είναι να πάρετε μια τέτοια απόφαση, να δισκογραφήσετε, σε μια εποχή που η αγορά ενός cd αποτελεί πολυτέλεια για τους περισσότερους?

- Η αλήθεια είναι πως έχεις δίκιο, είναι δύσκολα τα πράγματα πια στη δισκογραφία, αν φανταστείς ότι συχνά ο καλλιτέχνης αναγκάζεται να πληρώσει μόνος του τα στούντιο, προκειμένου να βγάλει μια νέα δουλειά. Αυτό, σε συνδιασμό με το ότι έχει εισβάλλει το you tube στη ζωή μας, με όλες τις θετικές, αλλά και αρνητικές του συνέπειες, κάνει την κατάσταση ακόμα δυσκολότερη. Όμως δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να μοιραστούμε το έργο μας με τον κόσμο και να μείνει στο πέρασμα του χρόνου.

- Ας πάμε λίγο στην οικογένειά σας.. Έχετε μια πολύ όμορφη κόρη, η οποία παντρεύτηκε και σας έχει χαρίσει και ένα πανέμορφο εγγονάκι. Σε πολύ νεαρή ηλικία λοιπόν γίνατε παππούς! Πώς νιώθετε?

- Παντρεύτηκα σε πολύ νεαρή ηλικία και απέκτησα αυτό το παιδί. Επόμενο ήταν λοιπόν να γίνω πολύ νέος παππούς και αν με ρωτάς πως αισθάνομαι δε βρίσκω τα κατάλληλα λόγια να χρησιμοποιήσω. Είναι ένα από τα συναισθήματα, που δεν μπορεί εύκολα να περιγράψει κανείς. Είναι ευλογία και εύχομαι να χαίρεται όλος ο κόσμος την οικογένειά του και να την καμαρώνει.

- Και τα τραγούδια σας φαντάζομαι, θα είναι σαν παιδιά σας. θέλω να μου πείτε αν ξεχωρίζετε κάποιο από αυτά στην καρδιά σας?

- Όπως πολύ σωστά το έθεσες, είναι σαν παιδιά μου...ποιος μπορεί να ξεχωρίσει τα παιδιά του?

- Αν είχατε τη δυνατότητα να γυρίσετε το χρόνο πίσω, υπάρχει κάτι στην επαγγελματική σας πορεία που θα αλλάζατε?

- Όχι, κάθε τι που έχω κάνει είναι κομμάτι του εαυτού μου. Σίγουρα, ακούγοντας κάποιες πολύ παλιές ηχογραφήσεις μου, παρατηρώ τις ερμηνείες μου και εντοπίζω την έλλειψη της πείρας τότε, σχετικά με τώρα. Αλλά αυτό είναι λογικό. Θεωρώ όμως, πως κάθε βήμα μου ήταν συνειδητό και αγαπώ κάθε τι που έχω κάνει. Δε μετανιώνω για κάτι και δεν θα άλλαζα τίποτα.

- Θα αλλάζετε ίσως κάτι αν είχατε τη δυνατότητα στις ζωντανές σας εμφανίσεις? Και τι εννοώ.. αν γινόταν να θέσετε κάποιους κανόνες στους χώρους που εμφανίζεστε, ποιοι θα ήταν αυτοί?

- Δεν μου αρέσει ο όρος «κανόνας», παραπέμπει σε κάτι απόλυτο και αυστηρό. Θα το αποκαλούσα «επιθυμία». Και ποιες θα ήταν αυτές? Ελάχιστες και απλές... Να μη διακόπτουν τη ροή ενός τραγουδιού για να παραγγείλουν ένα χορό ας πούμε.. Την ώρα που τραγουδάω και με διακόπτουν να μου ζητήσουν κάτι, χάνω τον ειρμό μου, ξεχνώ τι έλεγα. Επίσης, να μην επιμένουν κάποιες φορές στο να πιούμε.. εμείς συμμετέχουμε σε κάθε χαρά για να διασκεδάζουμε τον κόσμο και μόνο για αυτό . Καταλαβαίνω βέβαια και εκτιμώ πολύ ότι το κάνουν με όλο το σεβασμό και την αγάπη που έχουν, όμως αυτό δε βοηθάει έναν καλλιτέχνη καθόλου. Και δεν είναι ωραίο να στέκουν μπροστά στην ορχήστρα με γυρισμένη την πλάτη στον κόσμο να χτυπούν παλαμάκια. Αυτό μπορεί να γίνει και από το τραπέζι τους, δίνοντας ζωντάνια και παλμό στη βραδιά. Ή όταν πια φύγει ο πολύς κόσμος και μείνουμε εμείς κι εμείς, τότε ναι, ας έρθουν να τους παίξω ότι θέλουν!! Απλή μου επιθυμία θα ήταν τα παραπάνω και όχι απαίτηση και κανόνες.

- Θα συμφωνήσω μαζί σας , αλλά θα σταθώ λίγο στο ποτό. Οι γνωστές σε όλους μας κούπες , αποτελούν ένα έθιμο του τόπου μας , που γίνεται όμως με λάθος τρόπο. Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ γενικότερα, στοιχίζει ζωές. Θέλω μέσα από αυτή τη συνέντευξη να περάσετε το δικό σας μήνυμα πάνω σε αυτό...

- Το μήνυμα που θα ήθελα να στείλω σε όλους, είναι να αγαπήσουμε τη ζωή γιατί είναι γλυκιά κα λίγη και ν’ αποφεύγουμε το ποτό. Όταν είναι μια παρέα σ’ ένα γλέντι, να μένει κάθε φορά κι ένας – αυτός που οδηγεί- απολύτως νηφάλιος, χωρίς καθόλου κατανάλωση αλκοόλ. Κι εγώ έπινα, δεν το κρύβω , όμως πλέον δεν το κάνω. Έχω 3 χρόνια να πιω. Ένας άνθρωπος που είναι μερακλής, διασκεδάζει και χωρίς ποτό. Ας έχει ο κάθε άνθρωπος στο μυαλό του, ότι όπου πάει, τον περιμένει πίσω μια μάνα, ένας πατέρας, ένας αδερφός, ένα παιδί... και να μην πίνει ή να μην οδηγεί όταν πιει. Αν θέλει να επιστρέψει πίσω....

- Έχουμε έναν τόπο, που αποτελεί πόλο έλξης πολλών ανθρώπων από όλα σχεδόν τα μέρη της γης. Τι είναι αυτό που κατά τη γνώμη σας κάνει την Κρήτη ξεχωριστή?

- Τα πάντα!! Γιατί «..πάντα η Κρήτη διαφορά έχει από τσ’ άλλους τόπους....» όπως λέει και η γνωστή μαντινάδα.

- Τι σχέδια κάνετε για το μέλλον? Είστε άνθρωπος που προγραμματίζει την κάθε του κίνηση ή αφήνετε να εξελιχθούν όλα μόνα τους?

- Μου αρέσει στο βαθμό που μπορώ να προγραμματίζω, να ονειρεύομαι, να κάνω σχέδια και να τα πραγματοποιώ. Θέλω να προχωρήσω ένα βήμα παραπάνω... Είμαι σε συζητήσεις για νέες συνεργασίες σε νυχτερινά μαγαζιά της Αθήνας, με μεγάλα ονόματα του λαϊκού τραγουδιού, αλλά μέχρι την κατάληξη των συζητήσεων αυτών, δεν θα ήθελα να αναφερθώ πιο συγκεκριμένα.

- Αυτό δεν είναι ένα ρίσκο? Από τη μια βοηθάει τη μουσική μας να περάσει τα σύνορα της Κρήτης, από την άλλη εμείς οι κρητικοί, οι περισσότεροι έστω, δεν είμαστε θετικοί σε τέτοιου είδους «αναμείξεις»..

- Δεν έχω σκοπό να ξεφύγω από το κρητικό στοιχείο, ούτε από αυτό που μια ζωή πρεσβεύω.. Η μουσική και η παράδοσή μας, είναι ένας μπαξές, που ο κάθε ένας φυτεύει και μια βιόλα.. Αυτό που ίσως θα μπορέσω τώρα να κάνω, είναι να φυτέψω μια βιόλα και σε ξένο κήπο. Μια βιόλα ξεχωριστή, που θ’ ανθίσει και θα γεμίσει μυρωδιές τον κήπο αυτό. Θα δώσει άρωμα Κρήτης!!

- Κλείνοντας, θέλω να μου πείτε ποιο είναι το όνειρό σας? Αν αύριο για παράδειγμα αποχωρούσατε από τα μουσικά δρώμενα, υπάρχει κάτι που θα θέλατε αλλά δεν έχετε κάνει ακόμα?

- Εγώ Στέλλα μου ξεκινάω τώρα!! Μέχρι να σύρει ο αέρας την τρίχα μου, το λυράκι μου και όλα μου τα τραγούδια!! Δεν πρόκειται ν’ αλλάξω ανε μου φέρεις όλα τα εκατομμύρια του κόσμου!! Όσο θα στέκω θα παίζω και θα τραγουδώ. Αυτό είναι το μόνο μου όνειρο!!

Να σας ευχηθώ ολόψυχα καλή επιτυχία στη νέα σας δισκογραφική δουλειά, καλή δύναμη και πάντα να είναι το ίδιο φωτεινό χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό σας!!

Γιατί ...« Δεν μπορείς να καταλάβεις...» πόσο ανάγκη έχουμε το χαμόγελο στη ζωή μας!!

Αποκτήστε το >> CRETAPHON
-